Zikir Minangka Pepadhang lan Nyawane Urip”
Judhul: “PLN KANGGO ATI: Zikir Minangka Pepadhang lan Nyawane Urip”
Dening: Pinggir Wiyono, S.Pd., M.Pd.
(Abu Najieb / Santri Lawu)
I. MUKADIMAH
بِسْمِ اللهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ، وَالْعَاقِبَةُ لِلْمُتَّقِينَ… أَمَّا بَعْدُ
Bapak-bapak, Ibu-ibu jamaah rahimakumullah…
Pripun kabaripun? Mugi-mugi iman lan atinipun tansah padhang benderang.
Bapak-Ibu, kula badhe nyuwun pirsa. Menawi pas dalu-dalu, udan deres, lajeng ujug-ujug PLN mati (jeglek/mati lampu), pripun rasane?
Bingung nggih? Mlampah nabrak meja, nabrak lawang, pados lilin nggremang-nggremeng, utawi bingung pados HP kagem senter. Urip sedhela ing kawontenan peteng ndhedhet niku mboten sekeca babar blas.
Nanging… lha niku rak nembe lampu omah sing mati. Pripun menawi sing “mati lampu” niku atine?
Jaman sakniki, kathah tiyang ingkang omahe padhang benderang amargi lampune rega jutaan, awake padhang glowing amargi perawatan skincare larang, nanging atine peteng ndhedhet lan burik. Akibatipun? Gesange nabrak-nabrak aturan agami, gampang stres, sumpek, lan mboten nate rumaos ayem.
Pramila, dinten menika kita badhe masang “Instalasi Listrik” kagem manah kita, mawi pitedah saking salah satunggaling ulama agung, Al-Imam Ibnul Jauzi rahimahullah.
II. INTI MATERI: BEDHAH DAWUH IBNUL JAUZI
Wonten ing kitab At-Tadzkirah fil Wa’zh (Hal. 116), Imam Ibnul Jauzi rahimahullah paring dhawuh ingkang nggeget ati:
بِذِكْرِ اللَّهِ تَسْتَنِيرُ الْقُلُوبُ وَتَحْيَا؛ فَكُلُّ غَافِلٍ عَنْ ذِكْرِ اللَّهِ فَهُوَ فِي ظَلَامٍ
Artosipun:
“Kanthi dzikir (eling) marang Allah, ati dadi padhang menderang lan urip; mula sapa wonge sing lali (ghaflah) saka eling marang Allah, satemene dheweke mapan ing peteng ndhedhet.”
Mangga kita udari rahasia saking dhawuh menika dados 2 poin ilmiyah mawi dalil Al-Qur’an lan Sunnah:
1. Dzikir Minangka Nyawa (Urip) Kagem Ati
Imam Ibnul Jauzi nggandhengaken “Dzikir” kaliyan “Urip lan Padhang”.
Bapak-Ibu, bedanipun tiyang ingkang asring dzikir kaliyan tiyang ingkang mboten nate dzikir niku sanes bedanipun wong sugih kalih wong miskin. Nanging bedanipun Wong Urip kalih Wong Mati (Batang/Mayit)!
Tiyang ingkang mboten nate eling dhumateng Gusti Allah, senajan awake mlampah-mlampah teng mall, numpak mobil mewah, lan mangan sate, sejatosipun ing ngarsanipun Allah, piyambakipun namung “Mayit sing lagi mlaku”.
Dalil Ilmiyah:
Rasulullah ﷺ paring sabda:
مَثَلُ الَّذِي يَذْكُرُ رَبَّهُ وَالَّذِي لَا يَذْكُرُ رَبَّهُ مَثَلُ الْحَيِّ وَالْمَيِّتِ
“Pangibaratane wong sing eling (dzikir) marang Pangerane lan wong sing ora dzikir marang Pangerane, iku kaya dene wong sing urip lan wong sing mati.” (HR. Bukhari no. 6407).
Syarah Salaf (Syaikhul Islam Ibnu Taimiyah):
Imam Ibnu Taimiyah rahimahullah paring analogi (pangibaratan) ingkang nancep sanget babagan hadits niki:
“Dzikir kanggone ati iku kaya dene banyu kanggone iwak. Kepriye kahanane iwak menawa dipisahake saka banyu?” (Dikutip dening muridipun, Ibnul Qayyim, ing Al-Wabilush Shayyib).
Mesthi iwak niku badhe megap-megap lajeng mati. Kados mekaten ugi ati kita. Menawi sedinten kemawon mboten maos istighfar, mboten maca sholawat, mboten maca Qur’an, ati kita bakal megap-megap, garing, lajeng mati rasa dhumateng dosa.
2. Lali (Ghaflah) Ndadekake Urip Rupek lan Peteng
Dawuh salajengipun: “Sapa wonge sing lali (ghaflah), dheweke mapan ing peteng ndhedhet.”
Kenging menapa kathah artis, pejabat, utawi bos ingkang artane milyaran nanging pungkasanipun bunuh diri utawi migunakaken Narkoba? Amargi atine peteng lan sumpek! Dhuwit mboten saged tumbas “Padhang-e Ati”.
Tiyang ingkang lali (ghaflah) saking dzikir, manahipun badhe ditutupi dening noda-noda dosa, saengga cahya (nur) hidayah mboten saged mlebet.
Dalil Ilmiyah:
Allah ﷻ sampun paring ancaman ingkang cetha wonten Al-Qur’an:
وَمَنْ أَعْرَضَ عَن ذِكْرِي فَإِنَّ لَهُ مَعِيشَةً ضَنكًا وَنَحْشُرُهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَعْمَىٰ
“Lan sapa wonge sing melengos (berpaling) saka eling (dzikir) marang Ingsun, mula satemene kanggone panguripan kang rupek (sumpek), lan Ingsun bakal nglumpukake dheweke ing dina Kiamat ing kahanan wuta.” (QS. Thaha: 124).
Syarah Salaf:
Imam Ibnu Katsir rahimahullah njelasaken ayat niki:
“Tegese, uripe ing donya bakal rupek, ora ana katentreman, lan dadane krasa sesak senajan ta dheweke mangan apa wae sing dikarepake, manggon ing ngendi wae sing dipengini. Amarga atine ora duwe keyakinan lan pituduh.”
Sentilan Kagem Kita:
Kadhangkala kita niki lucu, Bapak-Ibu. Tanganipun nyekel tasbih (utawi ngginakaken tasbih digital ing jari), lambene muni “Subhanallah, Subhanallah”, nanging atine ngalamun mikirke rega beras mundhak, utawi matane malah nonton gosip teng TV.
Niki dzikir nanging “Ghaflah”. Dzikir niku mboten namung obahing lambe, nanging kedah dipun iringi kanthi Hudhurul Qalb (hadire ati). Lambene nyebut asmane Gusti, atine ngraosake keagungane Gusti.
III. KESIMPULAN (DUDUTAN) LAN PANUTUP
Jamaah rahimakumullah,
Saking pitedahipun Al-Imam Ibnul Jauzi menika, mangga kita tarik benang merahipun (kesimpulan):
- Dzikir Niku Skincare Ati: Menawi badan butuh adus saben dinten supados mboten mambu, ati ugi butuh dzikir saben wekdal supados mboten bosok.
- Ghaflah (Lali) Niku Sumbering Stres: Obat stres ingkang paling manjur, murah, lan mboten gadhah efek samping inggih menika eling dhumateng Gusti Allah. “Alaa bidzikrillahi tathma’innul quluub” (Mung kanthi eling marang Allah, ati dadi tentrem).
- Urip Sejati: Urip niku sanes namung ambegan lan deg-degan jantunge. Urip sejati niku nalika jantunge ketuk-ketuk sinambi asmane Allah kasebut ing njero ati.
Donga Panutup:
Ya Allah, Paduka dadosaken lisan kawula tansah teles kagem nyebut asma Paduka. Paduka gesangaken manah kawula mawi cahya dzikir, lan tebihaken kawula saking pepeteng lan lali (ghaflah) ingkang saged mbinasakaken.
اللَّهُمَّ أَعِنِّي عَلَى ذِكْرِكَ وَشُكْرِكَ وَحُسْنِ عِبَادَتِكَ
(Duh Allah, tulungana kawula supados saged tansah dzikir dhumateng Paduka, syukur dhumateng Paduka, lan nindakaken ibadah ingkang sae kagem Paduka).
وَصَلَّى اللَّهُ عَلَى نَبِيِّنَا مُحَمَّدٍ وَعَلَى آلِهِ وَصَحْبِهِ وَسَلَّمَ
وَالسَّلاَمُ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَكَاتُهُ